Yedigöller'den yine benzer bir yol ile Mengen üzerinden 25 km asfalta kadar 2 saat yol kat etitk. Sonra asfalttan1 saat gittikten sonra aşağıdaki görüntüler eşliğinde Menge'e vardık.

Ve Ankara'ya dönüş... Yeniçağa üzerinden otobana girdik. İki gündür sürekli direksiyon başında olan eşim yorulmuştu. Otobanda ben kullanabilirim dedim. Gişelerden girişte değiştik. Ve Ankara'ya 126 km 1 saate geldik. Ankara gişelerinde eşim tekrar aldı arabayı. Meğer ben kullanırken yolu takip etmekten daha çok yoruluyormuş :) Sonra otoban çıkışını kaçırınca Ankara'nın etrafını yarım dare şeklinde turladıktan sonra Çayyolu üzerinden Ankara'ya girdik. Hem gişelerdeki sıra hemde kavşağı kaçırdığımız için tam 1 saatimiz boşa gittik. Pazar akşamı saat 10'da evdeydik...

Pazar sabahı herkesin oy atma telaşında olduğu o gün bi aşağıdaki yollardaydık. Bomboş ıpıssız sakin mi sakindi... Önce kahvaltımızı yaptık. sonra saat 9da çıktık yola. Bizden başka bi kaç araç daha vardı onlarda ters istikamette Bolu'ya oy kullanmaya gidiyorlardı. Doğal yaşamı koruma alanıymış yedigöller. Acaba hangi hayvanlar vardı. Yol boyunca ürke ürke gittik. Sağolsun eşim birde bana izlediği bir filmi anlattı. ben üç beş insan yüzü görene kadar gerildim:)  Film Avustralyada geçmiş. Orada nufus az ve yerleşim dağınıkmış. Bir aile tatil için yola çıkıyorlar. Gitmek istedikleri yerin lefhalarını ise kötü niyetli biri değiştiriyor. bunlar ise gidecekleri yere gittiklerini sanaraktan ilerliyorlar (aynen biz :)) Sonra yolun sonunda ise pusuya düşürüldüklerini anlıyorlar ancak çok geç oluyor. Adam bu aileyi katlediyor.

2,5 saat sonra seyir terası diye bir yerde mola verdik. İşte seyir terasından yedigöllerden en büyüğü deringöl.  Orada motorsikletli bir çift ve bir arkadaşlarıyla karşılaştık. İşte yedigöllerden biri o aşağıdaki. Birlikte fotoğrafını çektik. Biz farklı bir yol olan mengen üzeri gitmemizi tavsiye ettiler.. Evet farklı bir güzergahı gezebiliriz diyerek aklımıza yattı.  Sonra dedik ki acaba levhaların yönünü değiştirenler bunlar mı :)

Yedigöller parkına geldiğimizde bir levha vardı. İşte burada göller ve adları var. En alttaki Bolu girişinden girdik biz. Nazlıgöl ile gezmeye başladık. Şelale ve gülen kayaları gördük. Dilek çeşmesinden su içip dilek tuttuk...

Şelalenin bu kısmında insanın yüzüne serin serin rüzgar esiyordu. 3,5 saatlik yolculuktan sonra burada biraz ferahladık.

Şelalenin hemen yanında 7 dilek çeşmesi. Her birinden 7 yudum su içip 7 dilek tutmak gerekmiş :)
ama biri akmıyordu.... Biz 6 tane dilek tuttuk...

Yedigöllerde 1 saat gezdikten sonra Mengen yoluna girmek için yola düştük...  Ömürde bir defa mutlaka görülmesi gereken bir yer ancak oldukça yorucu ve tehlikeli yolu var... Ama iyikide kötü yolu var... Yoksa oraya gidebilen insanlar oraları talan ederdi ve bu kadar doğal kalamazdı....

Bolu'ya geldiğimizde nasıl sıcak, nasıl basık bir hava vardı anlatamam.... Kalacak yeri hemen ayarladıktan sonra (bu sırada eşimi yolda ikna ettim:) ) kendimizi göl kenarına attık... Gölcük Bolu merkeze sanırım 7 km uzaklıkta. Bir 15 dk içerisinde ulaşılabiliyor. Muhteşem bir görüntü bizi karşıladı. Aaaaaa ben bu evi eski postalkartlarda görmüştüüüüümmm :) diyerek tüm gölün çevresini turlamaya başladık. Bol bol fotoğraf çektik. Fotoğrafçılık kluplerinin uzman çekimler için geldikleri yerlermiş buralar..  3 kişilik bir grup da bizimle gezdi. Çiçek, böcek, kurbağa her ne bulurlarsa çekiyorlardı:) Biz o kadar abartmadan ortamın keyfini çıkarmaya çalıştır. Bu arada makinamızın tekinin pili bitti. Birinin belleği doldu. Boş belleği pili sağlam makinaya aktararak çekimlerimize devam ettik.

Orman Bakanlığı'nın misafirhanesiymiş bu güzel bina. Ancak tabiki herkese açık değilmiş. Bizi bahçesine bile sokmadılar :(

1 Temmuzdan sonra gölde balık da tutulabiliyormuş. Av yasağı bu tarihte kalkıyormuş. Göle olta atmış bi kaç çocuk.

Biz göle karşı otururken iki kızı ile balık tutmaya gelmiş bir adam vardı yanımızda. Minik kızlarla tanıştık arkadaş olduk. Sağdaki didem (7 yaşında) soldaki de Gökçem (3 yaşında). Göldeki her gördükleri kurbağa için heyecanlanıyorlardı. Kurbağaya da kaplumbağa diyorlardı. Gökçemin'de dizi kanamış onu gösteriyordu bana :)

Akşam oldu.... Bolu dağlarına sis çökmeye başladı. Yemek yiyecek bir yer bulamadık çünkü tek restorant vardı. O da içkiliydi. (Adı kır gazinosuymuş)  İçeri girince farkettik. Biz çıkarken adam peşimizden koştu neden çıktığımızı sordu. Biz de sebebini açıkladık. İçkisiz bölüm göstermek yerine bize kapının yanındaki masayı gösterdi. Eşim çok sinirlendi. Hem insanları rahatsız edecek tavırları hemde kapı önündeki masayı göstermesi kötüydü gerçekten... Neyse....
Çıkış'da alabalık üretme tesisleri varmış ancak bunu sonradan öğrendik...

Eşim bir kaç aydır evde geçici izinliydi. Bir hafta kadar önce işe başlayacaktı ki evde günlerdir hiç birşey yapmadığını düşünerek hayıflanıyordu. Ben ortaya bir fikir attım. Hadi bu haftasonu kaçalım bi yerlere. Nereye ama oy kullanacağız falan derken. Dedim benim sandığım Konya'da ben kullanamam sen de kullanma. Gideceğimiz yerler hem boş olur. Kalacak yer bulmakta sıkıntı çekmeyiz. Hem de yollar sakin olur. Onunda aklına yattı. Bolu Gölcük için Onur'un tavsiyeleri üzerine günübirlik yola çıktık ancak ne olur ne olmaz belki kalırız diye de pijamalarımızı aldık yanımıza. Nasıl olsa arabayla gidiyorduk. Eşimin uzun yol tecrübesi pek yok. Sakin yerlerde ben kullanırım diyerek o konuda da biraz rahatlattıktan sonraaaa Cumartesi sabahı yol çıkmaya karar verdik. Ben valizleri hazırlayıp evi toparlayana kadar o arabanın lastiklerine baktırdı. Yakıt aldı. Arabayı yıkattı. Saat 9 gibi çıktık yola.....
Otobandan gitmeye karar verdik. Gerede'de (Bolu'nun ilçesi) otobandan çıkıp kahvaltı yapalım dedik. Gerede'nin içini bir turladıktan sonra kahvaltı yapılacak yer esentepe'yi gösterdiler bize. Orada ormanlık güzel kahvaltı hazırlayan yerler varmış. E bizde oraya gittik... Bolu ormanlarını eteklerinde hepsi doğal ürünlerden oluşan sade bir kahvaltı yaptık.